eksmisja z mieszkania za niepłacenie czynszu

Eksmisja z mieszkania jest często jedynym sposobem na odzyskanie nieruchomości z rąk nieuczciwej osoby. Przejście przez procedurę sądową nie oznacza jeszcze, że problemy z lokatorem rychło się zakończą. Wstrzymanie eksmisji z mieszkania, powoduje, że realizacja eksmisji zostaje odłożona w czasie. Oczywiście samo wstrzymanie nie Niemniej pod pojęciem eksmisji należy rozumieć wszelkie czynności, których celem jest usunięcie danej osoby z zajmowanej przez nią nieruchomości. Podstawą sukcesu jest skuteczny pozew o eksmisję. Jego podstawę prawną stanowi zwykle art. 222 § 1 Kodeksu cywilnego (KC). W niniejszym artykule przedstawię 8 rzeczy, które musisz Oszustwo, a niepłacenie czynszu za wynajem mieszkania. Sąd bez wahania orzekł, że mężczyzna dopuścił się złamania art. 286 paragraf 1 kodeksu karnego, czyli popełnił oszustwo. Przestępstwo to zagrożone jest karą do 8 lat pozbawienia wolności. Sędzia uznał winę skazanego, gdyż stwierdził, że w wyniku niepłacenia czynszu Niepłacenie czynszu tez zostało nam doradzone przez prawnika w realu. Miało to przyspieszyć rozwiązanie sprawy. Niestety skończyło się wejściem komornika na pensje więc (pomimo szczerych chęci ciociad) okazało się to słabym rozwiązaniem a w tej sytuacji chcielibyśmy zdać mieszkanie i z kaucji mieszkaniowej spokojnie pokryć Aby skorzystać z uproszczonych zasad eksmisji najemcy (np. po rozwiązaniu umowy z uwagi na niepłacenie czynszu) konieczne jest zachowanie trzech podstawowych warunków: dołączenia do umowy oświadczenia najemcy o poddaniu się egzekucji- w formie aktu notarialnego (koszt czynności notariusza nie może przekroczyć 1/10 wartości Ich Möchte Nie Wieder Single Sein. Czy spłata zadłużenia może zatrzymać eksmisję? Z Pani wyjaśnień wynika, że za niezapłacenie czynszu orzeczona została przez sąd, w stosunku do Pani i Pani dzieci eksmisja. Nie podaje Pani informacji, czy sąd przyznał Pani lokal socjalny, wskazała Pani jedynie, że został Pani przyznany lokal komunalny przez gminę oraz okoliczność, iż obecnie zajmowane mieszkanie zostało zaadaptowane na lokal mieszkalny nakładem Pani środków finansowych z istniejącego strychu. Obecnie posiada Pani środki odpowiednie do pokrycia zadłużenia. Zgodnie z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego – nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. Dopiero po uprzedzeniu Pani o wypowiedzeniu umowy, zgodnie z powyższym przepisem, gmina mogła wystąpić w stosunku do Pani z pozwem o eksmisję z lokalu. Nakaz opuszczenia lokalu mieszkalnego Z Pani relacji wynika, że sąd uznał roszczenie o eksmisję za zasadne i nakazał Pani opuszczenie lokalu (mimo braku Pani informacji o sprawie sądowej, sprawa sądowa musiała się odbyć, jeżeli mówimy o eksmisji Pani z lokalu). Obecnie gmina wezwała Panią do dobrowolnego opuszczenia lokalu w terminie 3 dni, proponując lokal jednoizbowy. Jak wynika z powyższego, roszczenie gminy jest zasadne. Obecnie natomiast uregulowanie przez Panią należności może, ale nie musi, spowodować zawarcia nowej umowy najmu lokalu komunalnego. Poprzednia podstawa Pani zamieszkania – umowa najmu – została wypowiedziana i dlatego przestała obowiązywać. Obecnie więc zajmuje Pani lokal bez podstawy prawnej. Oczywiście jeżeli sąd jeszcze nie orzekł eksmisji, to jej zasadność będzie jeszcze badana przed sądem w sprawie o eksmisję i sąd ewentualnie będzie badał przyznanie Pani lokalu socjalnego. Zasady wynajmowania lokali wchodzących do zasobów mieszkaniowych gminy Wracając do sprawy – gmina może, a nie musi zawrzeć z Panią ponownie umowy najmu. Postanowienia odnośnie zasad wynajmowania lokali wchodzących do zasobów mieszkaniowych gminy powinny być wskazane w regulaminie zasad wynajmowania lokali komunalnych uchwalanym w każdej gminie. Przykładowo dla Miasta Krakowa, istnieje taki akt prawny wyrażony w uchwale Nr LVIII/795/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 10 października 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków oraz tymczasowych pomieszczeń. „Zgodnie z § 28 tego regulaminu: 1. W przypadku uregulowania należności, dopuszcza się ponowne zawarcie umowy najmu dotychczas zajmowanego lokalu na wniosek osób: 1) wobec których z przyczyn wymienionych w art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów została wypowiedziana umowa najmu lub orzeczona eksmisja z lokalu, jeżeli osoby te nadal zajmują przedmiotowy lokal; 2) które pozostały w lokalu po śmierci lub po opuszczeniu go i wymeldowaniu się byłego najemcy pod warunkiem, że stale zamieszkiwały z nim przez okres nie krótszy niż pięć lat do jego śmierci lub wyprowadzenia się (dotyczy to: małżonków niebędących współnajemcami lokalu, zstępnych, wstępnych, rodzeństwa, powinowatych w linii prostej, osób przysposobionych lub przysposabiających, osób małoletnich przyjętych na podstawie orzeczenia sądu na wychowanie, osób pozostających faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą). 2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie w przypadku, gdy przywrócenie tytułu prawnego do lokalu jest zgodne z zasadami racjonalnego gospodarowania zasobem a także w sytuacji, gdy wnioskodawcy lub jego małżonkowi nie przysługuje tytuł prawny do lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości bądź jej części mogący stanowić podstawę do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Osoby ubiegające się o przywrócenie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, o których mowa w ust. 1 pkt 2, muszą spełniać kryterium niskiego dochodu określone w § 4 ust. 1 pkt 2 niniejszej uchwały obliczonego za rok poprzedzający rozwiązanie umowy najmu z poprzednim najemcą; w przypadku gdy zdarzenie mające wpływ na określenie okresu, za który obliczany jest dochód nastąpiło wcześniej niż 5 lat przed złożeniem wniosku weryfikacja i rozliczanie dochodu następuje zgodnie z zasadą określoną w § 46 ust. 6-8 niniejszej uchwały. 3. W przypadkach określonych w ust. 1 dopuszcza się odmowę wyrażenia zgody na zawarcie umowy najmu zajmowanego lokalu w szczególności, gdy: 1) powierzchnia lokalu przekracza normatywną powierzchnię użytkową przyjętą na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych; § 24 ust. 3 zdanie drugie niniejszej uchwały stosuje się odpowiednio; 2) lokal położony jest w strefie określonej uchwałą w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy, w której lokale odzyskane w wyniku wygaśnięcia lub rozwiązania umowy najmu oraz pozyskane w innej formie nie są przeznaczane na wynajem związany z realizacją pomocy mieszkaniowej Gminy; 3) osoby pozostające w lokalu naruszają zasady współżycia społecznego, w takim przypadku podejmuje się działania mające na celu odzyskanie lokalu; 4) w okresie wymaganych 5 lat wspólnego zamieszkiwania z byłym najemcą wnioskodawca lub jego małżonek zawarli umowę najmu innego lokalu mieszkalnego lub zostali uprawnieni do wspólnego zamieszkiwania w nim z najemcą; 5) po wypowiedzeniu stosunku najmu ze względu na nieuregulowane należności zaistniała przesłanka do jego rozwiązania z innego tytułu; 6) wnioskodawca albo jego małżonek po dniu 3 października 2003 roku: a) zbyli lub utracili tytuł prawny do lokalu albo budynku mieszkalnego przysługujący im w całości bądź w części i pozwalający na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych; b) zbyli lub utracili tytuł prawny do lokalu, budynku mieszkalnego lub innej nieruchomości w całości bądź w części, uzyskując w zamian ekwiwalent umożliwiający samodzielne zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych; […] 8) wnioskodawca objęty jest wyrokiem eksmisyjnym bez prawa do lokalu socjalnego lub ostateczną decyzją administracyjną, z zastrzeżeniem § 12 niniejszej uchwały. 4. W przypadkach, kiedy wyłączną przyczyną odmowy ponownego zawarcia umowy najmu jest sytuacja określona w ust. 3 pkt 1 lub 2 przysługuje prawo do innego lokalu o powierzchni nieprzekraczającej normy, o której mowa w ust. 3 pkt 1”. Możliwość ponownego zawarcia umowy najmu przez gminę po wypowiedzeniu poprzedniej umowy na skutek zadłużenia w opłatach czynszu Bardzo podobne regulacje istnieją w innych gminach miejskich. Przewidują one możliwość ponownego zawarcia umowy najmu przez gminę po spełnieniu określonych warunków. Gmina jednak w tym przypadku ma dużą swobodę decyzyjną. Co do zwrotu nakładów na adaptację strychu, tę kwestię reguluje umowa między gminą a Panią. Jeżeli brak takiej umowy – będą miały zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego. Zasadą jest, że wynajmujący (gmina) powinien wydać najemcy rzecz w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać ją w takim stanie przez czas trwania najmu. Stanowi o tym art. 662 § 1 Nie ma jednak przeszkód, aby strony porozumiały się co do innego, gorszego stanu rzeczy, w jakim zostanie ona wydana. Wówczas najemca będzie mógł we własnym zakresie doprowadzić przedmiot najmu do stanu przydatności. Wskazane jest, i to dla obu stron, sporządzenie protokołu zdawczo-odbiorczego przy wydaniu lokalu najemcy, jak również uzupełnienie opisu stanu technicznego lokalu oraz jego wyposażenia dokumentacją zdjęciową. Pani jako najemca powinna pamiętać także o domniemaniu wyrażonym w art. 675 § 3 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym domniemywa się, że rzecz była wydana najemcy w stanie dobrym i przydatnym do umówionego użytku. Jeżeli więc w momencie wydania rzeczy nie nadaje się ona do takiego użytku (np. lokal jest zdewastowany, w mieszkaniu nie działa ogrzewanie), to w interesie najemcy leży dokładne udokumentowanie stanu rzeczy na dzień jej wydania, czy to w samej umowie, czy właśnie we wspomnianym protokole. Dokonanie zmian i koniecznych napraw w mieszkaniu wynajętym od gminy Przez czas trwania najmu powinna Pani używać rzeczy najętej w sposób określony w umowie. Jeżeli natomiast umowa milczy na ten temat, najemca obowiązany jest używać rzeczy w sposób odpowiadający jej właściwościom i przeznaczeniu. Bez zgody wynajmującego najemca nie może czynić w rzeczy najętej zmian sprzecznych z umową lub z przeznaczeniem rzeczy. W praktyce umowy najmu zazwyczaj stanowią, że określone zmiany w przedmiocie najmu (np. przebudowy, adaptacje, także te niezmieniające samego przeznaczenia lokalu) mogą się odbywać tylko za zgodą wynajmującego. Jeżeli strony nie postanowią inaczej, wynajmujący (gmina) zobowiązana jest do dokonania lub pokrycia napraw koniecznych, czyli takich, bez których rzecz nie nadawałaby się do umówionego użytku. Najemca powinien niezwłocznie powiadomić wynajmującego o zaistniałej potrzebie dokonania napraw i wyznaczyć mu odpowiedni termin na ich wykonanie. Po bezskutecznym upływie tego terminu najemca może samodzielnie dokonać koniecznych napraw na koszt wynajmującego. Najemca, który dokonał koniecznych napraw lokalu na koszt wynajmującego może potrącić swoją wierzytelność z tytułu tych napraw z wierzytelnością wynajmującego z tytułu czynszu. Gminy nie obciążają natomiast drobne nakłady wynikające ze zwykłego używania rzeczy (które obowiązany jest ponosić najemca) oraz nie musi on przywracać stanu poprzedniego najętej rzeczy, jeśli została ona zniszczona z powodu okoliczności, za które wynajmujący odpowiedzialności nie ponosi. W tym drugim przypadku umowa najmu wygaśnie, ponieważ świadczenie wynajmującego stanie się nie z jego winy niemożliwe do spełnienia. Jak już wspominałem, gmina z pewnością wydała zgodę na adaptację i zawarła z Panią określoną umowę, której postanowienia obowiązują. Jeżeli nie, moim zdaniem proszę spróbować rozliczyć nakłady (przecież gmina Pani kosztem zyskała dodatkowe pomieszczenie). Reasumując, jeżeli umowa najmu została wypowiedziana, obecnie zajmuje Pani lokal bez podstawy prawnej. Jeżeli orzeczona już została eksmisja, to gmina może skierować sprawę o opróżnienie lokalu do komornika. W przeciwnym razie proszę próbować ponownego zawarcia umowy w oparciu o obowiązujący w mieście regulamin zasad wynajmowania lokali. Decyzja zależy od uznania gminy. Proszę próbować pozostać w lokalu, tzn. wysłać pismo do gminy o zawarcie ponownej umowy najmu i rozpocząć spłatę zadłużenia. Przecież mimo eksmisji dług za mieszkanie nadal będzie na Pani ciążył. Kto wie, jaka będzie decyzja gminy – może gmina zaproponuje nie lokal socjalny, którego standard jest, jak wiadomo, niższy, a inny lokal komunalny tylko z mniejszym metrażem. Eksmisja z lokalu trwa dosyć długo, a w okresie od listopada do marca w ogóle jest niemożliwa. Należy pamiętać, że kosztami ewentualnej eksmisji będzie obciążona Pani. Proszę próbować negocjować z gminą. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Wynajem lokalu mieszkalnego może być niewątpliwie dobrą inwestycją, pod warunkiem znalezienia uczciwego najemcy. Jeśli najemca unika regulowania swoich zobowiązań, skuteczne zakończenie umowy może okazać się nie lada wyzwaniem. W jaki sposób przeprowadzana jest eksmisja niepłacącego lokatora? Wypowiedzenie tylko na piśmie Najem jest stosunkiem prawnym obowiązującym pomiędzy wynajmującym a najemcą, na którego podstawie najemca może używać przedmiotu najmu w zamian za zapłatę określonego w treści umowy czynszu. Najem jest regulowany przepisami Kodeksu cywilnego oraz przepisami ustawy o ochronie praw lokatorów. Umowa najmu – zarówno w odniesieniu do lokalu usługowego, jak i do mieszkalnego – może zostać zawarta na czas określony albo nieokreślony. Ulega rozwiązaniu wskutek upływu terminu, na jaki została zawarta albo poprzez jej wypowiedzenie. Strony mogą w treści umowy zastrzec dopuszczalny termin wypowiedzenia. W przypadkach, w których najemca nadużywa swojego prawa do korzystania z mieszkania albo nie wywiązuje się z nałożonych na podstawie umowy obowiązków, wynajmujący ma prawo do wypowiedzenia umowy nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego. Wypowiedzenie umowy musi mieć formę pisemną pod rygorem nieważności. Dokonane w innej formie (np. ustnej) nie odniesie skutku prawnego. Musi ono określać przyczynę wypowiedzenia. Katalog przyczyn leżących po stronie lokatora, z powodu których właściciel lokalu może wypowiedzieć umowę najmu, ma charakter zamknięty. Właścicielowi przysługuje prawo do zakończenia umowy, jeśli: pomimo pisemnego upomnienia lokator nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód bądź niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali; lokator wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej pisemnej zgody właściciela; lokator używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 4 ustawy, dotyczącego konieczności zapewnienia lokalu zastępczego. Właściciel może również wypowiedzieć umowę, jeśli lokator zalega z zapłatą umówionego czynszu, o czym poniżej. Trzy miesiące zwłoki w czynszu podstawą do wypowiedzenia umowy Eksmisja niepłacącego lokatora najczęściej spowodowana jest niepłaceniem czynszu. Zgodnie z przepisami ustawy o ochronie praw lokatorów, aby właściciel lokalu mógł dokonać skutecznego wypowiedzenia umowy, konieczne jest: pozostawanie przez lokatora w zwłoce z zapłatą czynszu przez trzy pełne okresy płatności (np. przez trzy miesiące, jeśli termin zapłaty czynszu zgodnie z umową przypada co miesiąc); skierowanie do lokatora pisma – oświadczenia o zamiarze wypowiedzenia umowy; wyznaczenie lokatorowi dodatkowego, miesięcznego terminu do spłaty zaległości. Art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie lokatorów „Nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator:jest w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu lub opłat niezależnych od właściciela pobieranych przez właściciela tylko w przypadkach, gdy lokator nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług, co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności”. Eksmisja niepłacącego lokatora może być zarówno niepłacenie czynszu najmu, jak i nieregulowanie zobowiązań związanych z używaniem lokalu (tzw. opłat za media, np. wodę, gaz, prąd), lecz tylko w przypadku, gdy lokator opłaty te uiszcza na rzecz właściciela, a nie bezpośrednio na rzecz dostawcy mediów. Jeśli lokator ma podpisaną umowę z dostawcą i nie reguluje opłat wynikających z wystawianych rachunków, właściciel lokalu nie ma podstaw do wypowiedzenia umowy. W takiej sytuacji dostawca mediów będzie we własnym zakresie dochodził zapłaty należności od lokatora-strony umowy o dostawę mediów. Eksmisja niepłacącego lokatora - opróżnienie, opuszczenie i wydanie lokalu Po otrzymaniu wypowiedzenia lokator jest zobowiązany do wydania mieszkania jego właścicielowi. Jeśli tego nie uczyni, wynajmujący będzie zmuszony do rozpoczęcia postępowania prowadzącego do eksmisji. Pozew o opróżnienie, opuszczenie i wydanie lokalu należy złożyć w sądzie rejonowym, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego (w praktyce będzie to zawsze miejsce położenia przedmiotowego lokalu). W pozwie należy wskazać wartość przedmiotu sporu, którą zgodnie z dyspozycją przepisu art. 23 kpc będzie kwota odpowiadająca czynszowi najmu za okres trzech miesięcy. Do pozwu należy załączyć wszystkie dokumenty potwierdzające okoliczności podnoszone przez powoda, dotyczące zarówno uprzednio zawartej umowy, jak i konieczności jej wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie lokatora: umowę najmu; wezwania do zapłaty czynszu lub opłat; oświadczenie właściciela lokalu o zamiarze wypowiedzenia umowy wraz z dowodem doręczenia pisma lokatorowi; inne dokumenty, które powód uzna za istotne (np. korespondencja z lokatorem). Opłata sądowa od pozwu o eksmisję wynosi 200,00 zł. W toku postępowania sąd, oprócz sprawdzenia przesłanek dopuszczalności eksmisji, będzie badał również, czy lokatorowi przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie, stąd będzie ona również brała udział w postępowaniu w charakterze interwenienta ubocznego. Lokatorami w rozumieniu przepisów ustawy są nie tylko osoby będące najemcami w rozumieniu umowy zawartej z właścicielem lokalu, lecz także osoby współzamieszkujące, w tym przede wszystkim członkowie najbliższej rodziny najemcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 grudnia 2010 r. wydany w sprawie o sygn. III CZP 109/10). Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie lokatorów, prawo do lokalu socjalnego przysługuje: kobietom w okresie ciąży; osobom małoletnim, niepełnosprawnym lub ubezwłasnowolnionym oraz ich opiekunom; osobom obłożnie chorym; emerytom lub rencistom spełniającym warunki do otrzymania świadczeń z pomocy społecznej; osobom posiadających status bezrobotnego; innym osobom spełniającym przesłanki określone przez radę gminy. Sąd ma obowiązek dokładnego zbadania sytuacji osoby eksmitowanej – jeśli uzna, że sytuacja materialna lokatora jest dobra i lokator ma możliwość zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, wówczas odstąpi od orzekania o prawie do lokalu socjalnego. Postępowanie w sprawie eksmisyjnej kończy się wydaniem wyroku zaskarżalnego za pomocą apelacji. Po jego uprawomocnieniu właściciel lokalu dysponujący tytułem wykonawczym może przystąpić do jego wykonania z pomocą komornika sądowego. Właściciel ma prawo do odszkodowania od gminy Eksmisja niepłacącego lokatora dokonywana jest przez komornika do pomieszczenia tymczasowego albo do lokalu socjalnego, jeśli takie prawo przyznał lokatorowi sąd. Z uwagi na zbyt małą liczbę lokali socjalnych eksmisja niepłacącego lokatora czy też oczekiwanie na jej faktyczne przeprowadzenie może trwać bardzo długo. W czasie oczekiwania na dostarczenie lokalu socjalnego właściciel mieszkania ma prawo do uzyskania odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Odszkodowanie przysługuje od osób zajmujących lokal i jest równe wysokości czynszu najmu, jaki właściciel mógłby uzyskać, wynajmując mieszkanie na wolnym rynku. Jednocześnie, właściciel ma również roszczenie odszkodowawcze względem gminy, która jest zobowiązana zapewnić osobom eksmitowanym lokal socjalny, a tego nie czyni. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, odpowiedzialność gminy i lokatora ma charakter in solidum (por. wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2007 r. wydany w sprawie o sygn. III CZP 121/07). Uzyskanie odszkodowania wymaga zazwyczaj przeprowadzenia kolejnego postępowania sądowego. Od niedawna osoba wynajmująca mieszkanie, któranie prowadzi w tym zakresie działalności gospodarczej (najem okazjonalny)- może korzystać z uproszczonej metody eksmisji najemcy po wygaśnięciu umowy- wymaga to jednak pewnych przygotowań. Kiedy mamy do czynienia z najmem okazjonalnymNajem okazjonalny na gruncie ustawy o ochronie praw lokatorów,gminnym zasobie mieszkaniowym i zmianie kodeksu cywilnego (dalej ustawy o ochronie praw lokatorów) (Dz. U. z 2005 r. Nr 31,poz. 266, z poźn. zm.) dotyczy sytuacji, w której mieszkanie wynajmowane jest przez osobę nie prowadzącą w tym zakresie działalności gospodarczej (rentiera).Osoba, która otrzymała drugie mieszkanie w spadku i zamiast je sprzedawać, lub w nim zamieszkać postanawia je wynająć. Z najmem okazjonalnym nie będziemy mieli już do czynienia w sytuacji zakupu mieszkania pod wynajem lub sytuacji, w której liczba mieszkań wynajmowanych przez jedną osobę spełnia warunki uznania jej działania za działalność gospodarczą na gruncie ustawy o swobodzie działalności umowa była uznana za umowę najmu okazjonalnego musi być zawarta na czas określony nie dłuższy niż 10 lat. Warunki do zastosowania uproszczonej eksmisjiAby skorzystać z uproszczonych zasad eksmisji najemcy (np. po rozwiązaniu umowy z uwagi na niepłacenie czynszu) konieczne jest zachowanie trzech podstawowych warunków: dołączenia do umowy oświadczenia najemcy o poddaniu się egzekucji- w formie aktu notarialnego (koszt czynności notariusza nie może przekroczyć 1/10 wartości minimalnego wynagrodzenia za pracę), wraz z zapewnieniem, że w przypadku rozwiązania umowy najmu może skorzystać z innego lokalu; dołączenia do umowy oświadczenia właściciela lokalu, o którym mowa powyżej, o tym że w razie konieczności przyjmie do siebie najemcę, (na żądanie wynajmującego musi być sporządzone w z podpisem notarialnie poświadczonym)- np. członka rodziny najemcy; zgłoszenie najmu do opodatkowania (podatek ryczałtowy wynosi 8,5 % dochodu z tytułu najmu). Porównaj: Więcej o opodatkowaniu ryczałtowym najmu lokali Uproszczona procedura eksmisji Jeśli nasza umowa spełnia powyższe warunki (najtrudniejszy do zaakceptowania jest- klasycznie- obowiązek podatkowy)- pozbycie się trudnego lokatora jest stosunkowo proste. Jeśli (co ważne) skutecznie została rozwiązania umowa najmu- a najemca nie chce dobrowolnie opróżnić lokalu- właściciel musi skierować do niego żądanie opróżnienia lokalu – w swojej treści zawierające oznaczenie umowy oraz wezwanie do opuszczenia lokalu w terminie nie krótszym niż 7-o dniowy. W dalszej kolejności (jeśli najemca dobrowolnie się nie wyprowadzi) właściciel musi jedynie złożyć wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu z oświadczeniem o poddaniu się egzekucji. W tym celu oprócz samego wniosku należy złożyć: oświadczenie o poddaniu się egzekucji (w oryginale !); oświadczenie najemcy o możliwości przeniesienia się w inne miejsce (wraz z odpowiadającym mu oświadczeniem właściciela tego innego lokalu); zaświadczenie z US o zgłoszeniu najmu do opodatkowania; dokument zaświadczający o prawie wynajmującego do rzeczonego lokalu (akt notarialny nabycia, czy odpis z księgi wieczystej); kopię umowy najmu; odpis żądania opróżnienia lokalu (w raz z dowodem doręczenia najemcy). dowód uiszczenia opłaty sądowej (50 zł) W treści wniosku o nadanie klauzuli należy wskazać przesłanki do opuszczenia lokalu przez najemcę (tj. fakt rozwiązania/wygaśnięcia umowy najmu), bezskuteczność żądania opróżnienia lokalu itp. Jeśli sąd nada klauzulę wykonalności, bezpośrednio z aktem notarialnym opatrzonym stosowną pieczęcią udajemy się do komornika. Inne korzyści poza szybkością postępowania:W przypadku powyżej przewidzianej procedury sąd nie orzeka o lokalu socjalnym, nie ma również potrzeby zapewnienia lokalu tymczasowego. W innym wypadku pozbycie się niechcianego lokatora jest momentami sąd orzeknie o prawie do lokalu socjalnego- do czasu aż gmina nie zapewni takiego lokalu lub nie zrobi tego właściciel- lokator jest nieusuwalny z mieszkania. A nawet jeśli sąd orzekł by, że lokal socjalny się nie należy i tak należy zapewnić najemcy lokal tymczasowy- do którego może się przenieść. Kiedy najemcy trzeba zapewnić lokal tymczasowy Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

eksmisja z mieszkania za niepłacenie czynszu